sosyomat.com

Yazılarıma gelen yorumların sitede olmasından yanayım ve özel mesaların da sadece bunlarla ilgili olmasından.
Şimdiden teşekkürler...
Sevgiler...

steril yara kabukları tenimin üstünde...

Boşluk...Doldurmak için yerini değiştirdiğim şeyin ardından yeniden açılan...O halde boşluk doldurulmaz en fazla yer değiştirir.

İçinde baş kaldıran bir metal kesiyor doğ(a)mayan çocuğumu.Paslanacak yakında,unutuluyor ıslanmış ana rahminde.

Örtülü kadınlar gibi günahsız bir bedenim var,günaha sürtünmemiş tensel kıpırdanmalarım.

Dünya bir ötekinin çöplüğü aslında.Nereden geldiği bilinmeyen bir yığın kokmuşluğun içinde nefes almanın eş anlamlısı yaşam.
Biz gözümüzü kapatırken,bir başkasının uykusunun bakirliği gitmiş oluyor yaşlanan gözlerine giremeyen düşle.

Avucuna dökülmüş küller gibi,estirdiğini çekiyorsun hayatın ,ciğerlerine.Olur olmaz yerde ağlıyorsun,olur olmaz yerde güldüğün gibi.Külleri sürüyorsun yüzüne.Renk vermesin diye hüzünbaz gülüşün...

Olur olmaz yerde düşüyor aklına aitsizliğin.Dünya sömürüsü bir göçlüğü taşıyorsun içinde.Yalın kalan kelimeler gibi ,üreyememiş kelimelerin üvey annesi oluyorsun öznesiz cümlelerde.

Akıp gidiyor bilinmezliğin.

Akıp
gidiyor...

Bir baş ağrısı saplanıyor kelimelerinin ortasına.
Yutkunuyorsun...

Gitmiyor.
Gizlice sevişen çocukların suçlu edalarında saklıyorsun sevdiğini ,suçmuş gibi.

O , hiç bilmeyecek bu kadar düşlendiğini.Ve düşlendiğinde bu kadar güzel olduğunu,hiç bilmeyecek.

Rahminde taşıdığı bir metal yarasını yalayan kadınlar gibiyim.Doğmadan aldırdım ihtimallerimi.Şimdi yarım kalmışlığın,belki de hiç başlamamışlığın ,yarasını onarıyorum.Bundandır suskunluğum ve öpmeyişim kelimelerini.Dudaklarım yarama gömüldü.

Sancısız doğum acı verirdi;ama acı çekmiyorsan bebeğin öldü demekti.Dinmiş bir ağrının yok oluşluğuna sızlanıyor yara kabuklarım.
Ben artık hiçbir yaramdan akıtamıyorum seni.Yalandım yalandım iyileştiremedim gerçeği.

Sinem Sal

buraya nasıl geldim ben?
nerdeyim???

Söz verdiğim gibi kendime oturup kaldığımda kendimin eşiğine karşılaştım kendimle.
Pervazından göz yaşı sarkıtmış çocuklar gibi ağlamaklı kaldı geçmiş günlerim.Ah ben tuz tadını özledim ,dudaklarında.
Uğraş uğraş...
Kahretsin!Bir yazar ancak bu kadar çözemezdi hayatı.
Az sonra cinayet süsü verip geçmiş aşklarıma,oturup ağlayacağım yanı başlarında.İpini çekeceğim ihtimallerimin.

Ben hep yalanı yazdım oysa.Hayatında hiç aşık olmamış bir kadın oturup sayfalarca aşkı yazdı sizlere.
Bu denli düştü aşk önüme işte.

Aşk eğildi ayaklarıma kadar.Bense sırtına binip yükseldim.

23:58
2007

Hiç Gelmeyenime,Üşüdüğümden Yazdım

iki ucu boşluklu değneklerle dürtüyorum içimi
yarası kapanası dudakları yalıyorum kendi dilimle
sarhoş bir beynin dil sürçmesini yazıyorum
okurken kekeleyen dilime inat
düz yazıyor parmaklarım

ben ne rüyalardan geçiyorum
geçiyorum
geçiyorum
tam ortasında kalıyorum beyaz sisin
karalanmamış ismin

iki ayna arası sonsuz suretlerde kalıyor aksin

bense nefesini kesiyorum bir boğazın
gülüşünü duymamak için
yansıması tam olarak da benim
aynadaki yüzünü ısırıyor
acıdan sıkılmış dişlerim

üşüyor k"aşk"olsüz düşlerim
halini sormuyorum bile
bir yazı bitiriyorum
kışını getir diye

Sinem Sal

hmm..tuttum seni ehaha =) hoşgeldin sosyo'ya...

Tenimde bakire bir günah taşıyorum.
Sinem Sal

welcome to the real world şekerimmm

sen bana hiç etiket ekleyememişin

tohumuna para saymadın ya :)) benim de pek alışamadığım nadiren girdiğim bir site arada zaman geçirmecesine :)

valla ben çok basit takılıyorum, kendime ya da arkadaşlarıma etiket ekle, gerekirse etiketin altını doldur o kadar.... aramızda kalsın, facebook daha çok sarıyor

hızlı davranmayım dedim... ilk günden bunaltmıyım